درود بر تن عریان سید الشهدا

سلام بر لب عطشان سید الشهدا

ز نوک نیزه شده ملک بی حدود خدا

پر از تلاوت قرآن سیدالشهدا

چقدر نام تو زیباست اباعبدالله

چشم تو خالق دنیاست اباعبدالله

زائر کرببلا حق شفاعت دارد

قطره در کوی تو دریاست اباعبدالله

دل من دلبری دارد

كه‌ او دلداده‌ها بسیار دارد

نه‌ من‌ دارم‌ تب‌ و تاب‌ لقایش‌

كه‌ او با من‌ تب‌ دیدار دارد

دلا بزم حسین بن علی دعوت نمی خواهد

اگر خواهی بیا این آمدن منت نمی خواهد

به هنگام عزاداری ریا را دور کن از خود

که اینجا معرفت می خواهد و شهرت نمی خواهد

آخر، عشـق تو مرا اهل سحــر خواهد کرد

چشم خشکیده ام از مهر تو تر خواهد کرد

بندۀ خوب شدن بسته به یک غمزۀ توست

گوشه چشمت دل ما زیر و زبر خواهد کرد

ما مصیبت زدۀ کرب و بلاییم حسین

بال و پر سوختۀ آل عباییم حسین

بسکه خون دل از این دیده ز غم های تو رفت

همنشین لب دریای بکاییم حسین

آفرینش ز ازل سر به گریبان تو بود

چرخ گردون، چو یکی گوی به دامان تو بود

خاک پای تو گِلِ آدم و حوّا گردید

خضر از خانه به دوشان بیابان تو بود

کوه صفا کنار صفای شما کم است

ذبح منا به پای منای شما کم است

من از تو پادشاهی عالم نخواستم

این چیزها برای گدای شما کم است